na-petas.jpg

…Σού ‘ρχεται να πετάξεις ψηλά και από κει να μοιράσεις δωρεάν την ψυχή σου.

o-tafos-pou-sou-analogei.jpg

Ύστερα να κατεβείς και, θαρραλέα, να καταλάβεις τη θέση στον τάφο που σου ανήκει…

Οδυσσέας Ελύτης, Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου.

Ε, θα έσκαγα αν δεν έγραφα και εδώ αυτούς τους λίγους στίχους. Γύριζαν στο μυαλό μου, μέχρι που έβγαλα χτες και τις κατάλληλες φωτογραφίες.

Σας τους αφιερώνω.

Μακάρι να υπάρχουν τέτοιες μέρες στις ζωούλες μας, έστω λίγες -γιατί δε γίνεται να είναι και πολλές…

Λίγες ώρες στην Αθήνα

Αύγουστος 9, 2006

περαστική…

και δεν αγγίζω τίποτα

να μη νομίσει το σπίτι μου πως γύρισα.

Το έγραψα σε ένα, σε δέκα, σε δεκάδες, σε εκατοντάδες άσπρα χαρτάκια. Τα σκόρπισα παντού στο κρεβάτι, στο τραπέζι, στην καρέκλα, στο πάτωμα. Περπάτησα πάνω τους ξυπόλητη και έκλεισα πίσω μου την πόρτα καλά. Έφυγα αλλά ξέρω… …τα άσπρα χαρτάκια θα φτεροκοπούν μόνα τους όλη νύχτα.

Ιουλίου 13, 2006

Η άμμος τη νύχτα ακόμα ζεστή. Δέχομαι απαλά φιλιά και δίνω χάδια. Δυο παρέες που χαζογελάνε είναι μακριά. Η πόλη ακόμα πιο μακριά. Εδώ υπάρχουν μόνο ψίθυροι κι αγγίγματα. Κάτι σκυλιά γαβγίζουν πίσω από μια μάντρα. Ανατριχιάζω στο χάδι ανάμεσα στα πόδια μου και στο δροσερό αεράκι. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Δεν έχω αισθήματα, μόνο αισθήσεις. Μαλλιά που αγγίζουν τους ώμους, χέρια που σφίγγουν, χείλη που ταξιδεύουν, μυρωδιές που μπλέκονται με τον άνεμο. Και κάπου μέσα στο κεφάλι μου ψιθυρίζει ο Devendra:

I’ d like to sing for you if you like me to

I’ d like to dance with you if you like me to

I’d like to sleep with you if you like me to….

Το μουσικό διάλειμμα είναι αφιερωμένο εξαιρετικά – και αποκλειστικά στους καλοκαιρινούς έρωτες.

Ζω σε ένα γυάλινο σπίτι στην κορφή του βράχου.

Από εδώ δεν περνάνε τρένα.

Το σπίτι δεν έχει γωνίες, και μέσα του δεν υπάρχουν αντικείμενα.

Έχει γαλάζιους τοίχους

Που αλλάζουνε χρώμα ανάλογα με το χρώμα που παίρνει ο ουρανός

Και πράσινη σκεπή

Που αλλάζει χρώμα ανάλογα με το χρώμα που παίρνει η θάλασσα

 

Η μουσική που ακούω είναι ο ήχος που κάνουν τα κύματα

Όταν σκέφτομαι, τις λυπημένες σκέψεις μου τις παίρνει ο άνεμος

Όταν κάνω έρωτα,  το σώμα μου γίνεται βρόχινο νερό.

 

Κι αυτό το σπίτι, δε μου ανήκει.