Η σελίδα 123

Μαρτίου 19, 2008

«…Κοίταζε την Έμιλυ καθώς πετάχτηκε στο αρχείο κι άρχισε να ψάχνει πυρετώδικα τους φακέλους. Αυτή τη φορά ήταν μια έρευνα σ’ ολόκληρη της χώρα για σερβιέτες υγείας: κάτι δεν είχε πάει καθόλου καλά στο Δυτικό Τομέα. Είχαν σχεδιάσει να κάνουν μια έρευνα «τριών κυμάτων», όπως τις έλεγαν: το πρώτο κύμα θα απλωνόταν μέσω του ταχυδρομείου, εντοπίζοντας και φέρνοντας πίσω μαζί του ένα κοπάδι από γυναίκες κατάλληλες και πρόθυμες ν’ απαντήσουν, και το δεύτερο και τρίτο κύμα θα ακολουθούσαν με συνεντεύξεις σε μεγαλύτερο βάθος, και σε προσωπικό επίπεδο. »

Μάργκαρετ Άτγουντ, Η φαγώσιμη γυναίκα».
Εκδόσεις Γράμματα, 1969.

Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο μπλογκοπαιχνίδι που μου πάσαρε η paperflowers, το οποίο γίνεται για κάποιο σκοπό ο οποίος μου διαφεύγει 🙂

Το παιχνίδι έχει τους εξής όρους:
1) Παίρνεις το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σου.

2) Το ανοίγεις στη σελίδα 123 (αν έχει λιγότερες σελίδες, πάρε το επόμενο).

3) Εντοπίζεις την πέμπτη περίοδο (από τελεία σε τελεία).

4) Παίρνεις το ρίσκο να αναρτήσεις τις επόμενες 3 περιόδους (έκτη, έβδομη, όγδοη), ακόμα κι αν δεν λένε τίποτα σημαντικό.

ΥΓ. 1. Χάρηκα πάντως που η παράγραφος αρχίζει με την «Έμιλυ», που τυγχάνει να είναι το άλλο μου «όνομα».

ΥΓ. 2. Επειδή έχει περάσει καιρός και μάλλον όλοι οι μπλογκοφίλοι έχουν ήδη προσκληθεί, δε μου μένει άλλος να προσκαλέσω!

Advertisements

Do you love me?

Μαρτίου 2, 2008

freddy1hf8.jpg

 

Από το site http://www.mycat.gr:

«Ο Φρέντυ είχε την ατυχία να χάσει μικρός την εμπιστοσύνη του στους ανθρώπους. Βρέθηκε με σπασμένο σαγόνι και βγαλμένο το ένα μάτι, πιθανότατα από κλωτσιά. Στην αρχή ήταν πολύ φοβισμένος και μοναχικός, αλλά πλέον έχει γίνει ένα γλυκύτατο φουντωτό γατάκι που ζητάει χάδια και αγκαλιές. Είναι περίπου ενάμισι χρονών, μακρύτριχος, στειρωμένος και εμβολιασμένος, ξέρει καλούς τρόπους και έχει μάθει να συμβιώνει με άλλα γατάκια. Και περιμένει να υιοθετηθεί από ανθρώπους που θα τον αγαπήσουν πραγματικά. 6945905024»

 

H φωτογραφία με άγγιξε, με πόνεσε και για πολλές μέρες με στοίχειωσε. Το ζωάκι το έχουν, από όσο ξέρω, και το φροντίζουν προσωρινά σε ένα κλουβί στο Κέντρο Γάτας στην οδό Ανάφης στην Κυψέλη. Τον είδαμε κι εμείς εκεί, όταν πήγαμε για να παραλάβουμε τον γατούλη που υιοθετήσαμε. Το πρώτο που σκέφτηκα όταν το είδα ήταν:

Ποιος μπόρεσε να το κάνει αυτό;

 

Άραγε θα πάρει κανείς ένα τέτοιο γατάκι στο σπίτι;

Θα το αγαπήσουν;

Γενικά οι περισσότεροι προτιμούμε όλοι να βλέπουμε μια «όμορφη εικόνα» γύρω μας, και αποστρέφουμε το πρόσωπό μας από ένα πληγωμένο πρόσωπο.

Την αγγελία τη μεταφέρω τόσο για την πιθανότητα να βρεθεί κάποιος να υιοθετήσει τον Φρέντυ, όσο και για να θυμόμαστε ότι υπάρχουν γύρω μας Άνθρωποι αλλά και απάνθρωποι…