Έμπνευση! Πήρα λάθος δρόμο για τον ξενώνα που μένω όταν πάω στη Σκύρο και το είδα ξαφνικά μπροστά μου. Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν ο έρωτας μιας μοτοσυκλέττας για ένα δέντρο…
Ξέρεις, όσοι οδηγούν μηχανή γνωρίζουν πως κάποια στιγμή θα καρφωθούν κάπου, είτε είναι δέντρο, κολόνα, στήλος, υπάρχει μια περίεργη έλξη, ένας δεσμός μεταξύ κάθετου και οριζόντιου που τέμνονται, και ίσως αυτό να καθορίζει το πάθος, το οποίο, κατά τη γνώμη μου δε χωρά επεξηγήσεις. Το πάθος είναι πάθος, τέρμα και τελείωσε:-)
Φεβρουαρίου 6, 2008 at 6:36 μμ
Πώς το ‘κανε αυτό???
Τα μάταια πάθη είναι και τα πιο έντονα όμως.. όσο κρατούν..
Φεβρουαρίου 9, 2008 at 11:14 πμ
Paperflowers, ή το δέντρο ήταν ακόμα πολύ μικρό και η μηχανή είναι χρόνια εκεί ή ο δημιουργός της σκηνής είχε μεγάλη τρέλα.
Ναι,έτσι είναι τα άτιμα…
Φεβρουαρίου 9, 2008 at 3:31 μμ
Ελπίζω να ήταν απλώς έμπνευση για μια πρωτότυπη φωτογραφία,και να μην έγινε κάποιο κακό…Καλό Σαββατοκύριακο!
Φεβρουαρίου 11, 2008 at 11:43 μμ
Έμπνευση! Πήρα λάθος δρόμο για τον ξενώνα που μένω όταν πάω στη Σκύρο και το είδα ξαφνικά μπροστά μου. Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν ο έρωτας μιας μοτοσυκλέττας για ένα δέντρο…
Φεβρουαρίου 13, 2008 at 2:13 πμ
Ξέρεις, όσοι οδηγούν μηχανή γνωρίζουν πως κάποια στιγμή θα καρφωθούν κάπου, είτε είναι δέντρο, κολόνα, στήλος, υπάρχει μια περίεργη έλξη, ένας δεσμός μεταξύ κάθετου και οριζόντιου που τέμνονται, και ίσως αυτό να καθορίζει το πάθος, το οποίο, κατά τη γνώμη μου δε χωρά επεξηγήσεις. Το πάθος είναι πάθος, τέρμα και τελείωσε:-)
Φεβρουαρίου 13, 2008 at 1:45 μμ
axenbax, συμφωνώ και επαυξάνω!
Φεβρουαρίου 17, 2008 at 5:33 μμ
μα πώς στο καλό έγινε αυτό;
Φεβρουαρίου 26, 2008 at 12:11 πμ
Είδες justelene; Για τον έρωτα όλα γίνονται!