Είναι κάτι μέρες που…

…Σού ‘ρχεται να πετάξεις ψηλά και από κει να μοιράσεις δωρεάν την ψυχή σου.

Ύστερα να κατεβείς και, θαρραλέα, να καταλάβεις τη θέση στον τάφο που σου ανήκει…

Οδυσσέας Ελύτης, Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου.

Ε, θα έσκαγα αν δεν έγραφα και εδώ αυτούς τους λίγους στίχους. Γύριζαν στο μυαλό μου, μέχρι που έβγαλα χτες και τις κατάλληλες φωτογραφίες.

Σας τους αφιερώνω.

Μακάρι να υπάρχουν τέτοιες μέρες στις ζωούλες μας, έστω λίγες -γιατί δε γίνεται να είναι και πολλές…